Het drong de laatste tijd wel steeds duidelijker tot me door dat het slecht ging. Er was geen dag meer met verbetering. Gisteren met de huisarts besproken of een nieuwe drain nog een optie was. Het zou kunnen en dan zou het deze week moeten, maar de kans dat het effect groter zal zijn dan de vorige keer is klein. Het is vermoedelijk niet zozeer het vocht dat in de weg zit als wel een tumor en die tumor groeit. Besloten af te zien van nog een behandeling.

Ik wist dat het niet heel lang meer zou duren, nu heb ik het bevestigd gekregen en dat is verdrietig. Veel gehuild sinds gisteren en dat is goed.

De huisarts heeft ons zijn oppiepnummer gegeven. Er is namelijk een mogelijkheid van een afsluiting ergens door de tumor en dat kan heel naar zijn. Hij komt dan zo gauw mogelijk om mij in slaap te brengen. Ik heb hem nu ook gevraagd welke mix ik in kan nemen terwijl hij er nog niet is, pillen zat in huis.

Een andere mogelijkheid is dat het toch geleidelijk gaat en dat ik steeds vermoeider word. Gelukkig hoef ik niet te kiezen.

In de loop van deze week gaan ze de slaapkamer boven als ziekenkamer inrichten. Ik doe mijn best om me daar zo min mogelijk mee te bemoeien. Voordeel is dat we het bed beneden kunnen laten staan totdat boven alles in orde is. Ik heb dus een plek waar ik mijn bemoeizucht kan beperken.

Van bemoeien word ik moe en dat is helemaal niet goed voor mij.