We hadden alles zo goed geregeld. Vóór tien uur zorg ik dat ik beneden ben met alles wat ik voorlopig nodig heb, het bed in de serre blijft voorlopig staan. Om tien uur komen er een paar sterke mensen om het grote bed te demonteren en op te slaan in de garage.  Zo laat mogelijk in de ochtend wordt het hoog-laag-bed gebracht en als alles ingericht is ga ik weer naar boven. Hadden wij mooi bedacht, het liep anders.

Om negen uur stonden ze met het bed voor de deur. Kon ook echt niet anders meer: “U begrijpt, er moet eerst wat uit voordat ik weer kan ophalen, ik kan niet de hele planning door elkaar gooien”. Nou, we hadden niet veel zin in begrijpen maar zagen ook wel dat we maar beter konden improviseren.

Ik probeer me erbuiten te houden maar ga zo toch maar een extra oxazepan slikken. Annemieke komt net binnen, dat helpt. De hosende regen maakt het allemaal weer minder eenvoudig..