Zo tussen zes en acht ’s morgens is het doorgaans tobben met mij. Er moet van alles in en er moet vooral van alles uit. En dat gaat allemaal niet meer vanzelfsprekend. Om een uur of acht is dat doorgaans wel gelukt en ben ik heel moe. Herman is er vaak ’s nachts een paar keer uit en is dan na zijn eerste deel ontbijt plus krant, ook wel weer aan een dutje toe. Grappig is dat we dan meestal om negen uur allebei weer wakker zijn. Margo voegt zich naadloos in het ritme en is dus vaak als eerste echt op.

Het voedingskussen gebruik ik vooral achter de laptop, het zit als een soort fauteuil. Voor de rest van de dag zit het voor mij te hoog. Herman probeert graag alles uit wat maar op een kussen lijkt. Dus in zijn stoel is het ook regelmatig te vinden. Wel een heel nieuw bestaan voor een kussen dat bedoeld is om moeders het voeden van hun baby te vergemakkelijken.