Op de een of andere manier lukte het niet om meer tekst bij de foto te schrijven, een naschrift dus.

Het is op de foto duidelijk te zien hoe ik alles om mij heen bij de hand heb. Daar is vanmiddag nog een electrisch belletje bijgekomen,  zodat ze beneden met een soort ‘Big Ben’ geluid kunnen horen als ik hulp behoef.

Herman’s bed staat tegen de linkermuur tegenover het raam en er kunnen gemakkelijk vier stoelen in de kamer staan. Herman zit in zijn eigen luie stoel en de televisie is door ons allebei goed te bekijken. Ik vind het wel gezellig zo.

Vanmiddag hebben vooral Margo en Annemieke hun zorg geuit, toen de huisarts er was, over mijn nachtelijke toiletbezoeken. Dat heeft als resultaat dat er morgen toch een postoel komt. Bij de thuiszorgwinkel spreken ze van een toiletstoel. Ik zie er nog steeds erg tegenop maar de overmacht was te groot en hun argumenten sterker dan de mijne.

Ik mocht nog kiezen of  ik er een met of zonder wielen wilde. Mèt klinkt wat actiever, maar het haalt mijn weerzin niet weg.