Op voorschrift van de huisarts is er een nieuw antidecubitusmatras gekomen (tegen doorliggen dus).  Tegen elke verandering zie ik nu op, dus ook tegen dat nieuwe matras. Het was gebracht terwijl ik sliep, dus Herman en Margo legden het een poosje later op mijn bed. Ik vond het raar dat er zo’n bult op lag. Toen ik er eenmaal oplag was het nog raarder dat de bult niet in het midden lag. Ik heb het een uurtje volgehouden, maar het lag absoluut niet lekker. Ik op een stoel en Herman en Margo op onderzoek uit. De buitenste hoes kon er so wie so af. De bovenlaag is Tempur en middenonderin zit een grote holle ruimte. In die ruimte zitten vier of vijf  langwerpige compartimenten met lucht, onderling verbonden met slangetjes. Geniaal, ware het niet dat die compartimenten niet meer netjes naast elkaar lagen en er zo een ‘Villa Volta-matras’ van maakten. Met wat geduw en getrek,  en met beleid natuurlijk , was het vrij snel opgelost. 

Mooi dat ik nog helder ben, mooi dat ik twee inventieve mantelzorgers heb. Ik was er anders vermoedelijk niet zieker maar er wel een stuk beroerder aan toe gweest.

Gisteren een rare wakkere dag, wel moe. Goede nachtrust gehad, ik hoop dat de dag mij vriendelijk behandelt.