Vanmorgen was Aaltje naar het schijnt onrustig, was telkens een beetje wakker en had last van vastzittend slijm dat ze er niet uit kon hoesten. Inmiddels is de dosis op advies van de huisarts door het lid van het specialistenteam voor palliatieve sedatie zodanig verhoogd dat Aaltje nu wel rustig is en in diepe slaap verkeert.  Maar alerdheid blijft nodig: twee keer per dag komt het lid van het specialistenteam controleren of alles goed gaat. Ook nu het weekend is komt de huisarts en blijft dan geruime tijd;  wij hebben een  team van uitstekende huisartsen. Juist onder zulke enerverende omstandigheden wordt dat door ons heel erg op prijs gesteld.  Ook de wijkverpleegster komt elke dag twee maal.  En dan van 11 tot 7 een ‘nachtwacht’  (M/V).

De kinderen waren er allemaal en bleven lang.  Onze zoon en schoondochter waren er met hun  twee zoons, één van 15 en één van 13.  Ze doen boodschappen, koken en doen ander huishoudelijk werk.  Maar ze zitten vooral rond het bed van Aaltje.  Er wordt alleen zachtjes gepraat. Af en toe gaat de telefoon,  b.v. van de huisarts of de wijkzorg.  Ik hoop dat jullie begrijpen dat we het als storend zouden ervaren als wij overstroomd zouden worden met telefoontjes, hoe lief ook bedoeld.  Gelukkig zijn er steeds meer alternatieven om te reageren op deze blog.