De onderstaande tekst heb ik vandaag in de kerk voorgelezen met daarin verwerkt de wijze les die Aaltje ons in haar laatste uren gaf:

Mijn moeder was een kleurrijk mens

Eerst was zij als een kameleon

Ze nam de kleur aan van anderen

Haar eigen kleuren vond ze niet mooi genoeg

De mensen waren tevreden

Mijn moeder voldeed aan de verwachtingen

Maar Aaltje was niet gelukkig

Ze miste de kleuren die ze verborgen hield

Die werden dof

Toen ze dat besefte, durfde ze steeds meer van zichzelf te laten zien

Haar kleuren kwamen in het licht en werden mooier en mooier, met meer glans

Aaltje mocht gezien worden, in al haar geuren en kleuren

Haar wijze les aan ons:

Zet je eigen kleuren in het licht en laat ze stralen

Vandaag wordt ze de aarde, Moeder Aarde

De Aarde zal stralen in al haar geuren en kleuren.