Via de email van de huisarts gevraagd om de mini-clisma’s die ook in het ziekenhuis gebruikt worden. Dat werkt. Het geeft in meerdere opzichten lucht. Ik heb ook weer ergens greep op, kennelijk heb ik dat erg nodig om me wat beter te voelen.

Ik ben me er ook van bewust dat ik in ieder geval nog behandeld kán worden. Van diagnose meteen naar de palliatieve zorg is wel een erg schokkende stap. Voor zover nu bekend is dat bij mijn schoonzus Elly het geval.

Ik neem dus blijmoedig mijn eigen kruis weer op. Nou nee, blijmoedig gaat me te ver. Laat ik het op berustend houden.