Ooit een keer een filmpje gezien van koeien die na een winter in de stal voor het eerst weer in de wei komen. Ze gooien hun poten van blijdschap alle kanten op en maken rare sprongen. Ze breken er zelfs weleens botten bij. Het beeld komt steeds minder voor, koeien staan steeds vaker het hele jaar op stal.

De vergelijking drong zich aan mij op door mijn eigen gedrag deze week. Het afgelopen jaar zijn we niet op reis geweest. Afgezien van mijn weekje fietsvakantie, zijn onze plannen niet doorgegaan. Vervelend voor mij maar vooral ook voor Herman die in plaats van mijn reisleider, mijn mantelzorger werd.

In het begin van de week regelde ik opnieuw een fietsvakantie voor september. Vanmorgen zetten we onze handtekening voor een reis door Corsica in mei, samen met Hennie en Jan. 

Herman is telkens jaloers als mensen in onze omgeving naar de zon vertrekken en dus nam ik gelijk wat folders mee van de Canarische eilanden. Mei duurt nog lang. Ik voel me goed genoeg en dus zochten we ook nog een reisje uit naar La Palma. Over drie weken al naar de zon. Hoewel er in maart nog niet echt een zongarantie is, zal de temperatuur er zeker hoger zijn dan hier.

Niet alle koeien die uit de band springen breken de poten. De meeste gaan lekker vers gras eten en van de buitenlucht genieten. In die beesten herken ik mij een beetje deze week.