Botsen is één ding, de nasleep is vervelender. De andere chauffeur en ik hebben allebei te weinig ervaring met zulke dingen. Het formulier is dus niet goed ingevuld. Afspraak gemaakt om dat maandag alsnog te doen, rustig thuis, met ieder een eigen bril. Bij een schade boven de zevenhonderd euro moet er een taxateur komen. We zijn dus gisteren nog even naar het plaatselijke schadebedrijf geweest. De man zag uit de verte al dat de schade ver boven de zevenhonderd euro uitkomt. Afspraak gemaakt voor de taxatie. Volgende dilemma is of we de schade die anoniem gemaakt is gelijk meenemen, dat heeft dan wel flink invloed op de no-claim en we moeten een eigen bijdrage betalen. Kortom: gedoe waar we helemaal geen zin in hebben.

Ik heb het idee dat het minder goed gaat. Eerder kortademig, wat meer pijn en vermoeider. Het kan ook best dat ik mijzelf de laatste weken overvraagd heb. Erg leuk allemaal maar wel een beetje veel. Normaal gesproken schat je de inspanning die een activiteit kost in. Bijvoorbeeld: museumbezoek. Dat vraagt een bepaalde concentratie en minstens anderhalf uur slenteren. Voor mij geldt dat ik daar de reis ernaartoe bij op moet tellen. Als ik van de parkeerplek een stuk naar het museum moet lopen en dan nog een poos in de rij moet staan, is een groot deel van de energie al verbruikt voordat ik aan de expositie begin. En zo gaat het met alles. Ik weet dat er veel mensen zijn die een energiebegroting moeten maken. Ik moet er nog aan wennen.