Goedenmorgen, ik ben achtenzestig geworden, dat in ieder geval. “Tot hier toe heeft de Heere ons geholpen”, staat ergens in de bijbel. Leen Jongewaard en Robert Long gebruikten het als titel voor een voorstelling.

Toen ik vannacht wakker werd zong door mijn hoofd: “Lang zal ik leven, lang zal ik leven”. En ik dacht erachteraan: “Nou ja, wellicht in de Gloria”.

Ik ben niet in een hoerastemming. Achteruit blikken maakt me somber en van vooruit kijken word ik al helemaal niet vrolijk.

Het gaat echt ver, mijn somberte. Toen ik vanmorgen de gordijnen open deed en zag hoe prachtig de zon scheen dacht ik: “Moet ik buiten zitten straks”. 

Ik ga de knop wel weer vinden die om moet, maar nu lukt het even niet. De bestelde hazelnoottaart zal allicht helpen en een zes en een acht zien er mooier uit dan een zes en een zeven.

Altijd positief eindigen,  al is het soms even zoeken.