De morfinepleisters zijn verhoogd en ik heb ook een oxazepan extra genomen. Dat heeft in ieder geval een grotendeels slaperige dag opgeleverd. Slapen was het positieve deel, de keerzijde was enstige vermoeidheid. Zo tussen drie en vijf was ik het helderst en dat kwam goed uit.

We bespraken met de pastor, Herman, Margo en de kinderen de door mij gekozen lezingen. Ik had er vantevoren al een geschrapt. Van de liederen schrapten we er één omdat Marijke de tekst tegenstond. Ik heb het idee dat ik mijn keuzes goed heb uit kunnen leggen. Dat was mijn doel van het gesprek: dat vooral Herman en de kinderen mijn beslisingen  zouden begrijpen. 

Ik heb nu eenmaal veel ideeën  over zulke dingen, maar ik zeg er ook steeds bij dat ze het niet als ‘laatste wil’ moeten gaan beschouwen. Ik heb er nu plezier in om mee te denken, maar ben er vrij zeker van dat ik als het zover is mijn opvattingen, mijn wil en mijn controledrang net zo makkelijk loslaat als mijn zieke lijf.

Als alleen liefde en mildheid overblijven is alles wat er gedaan wordt goed.